സ്നേഹിതരെ,
ഇതുവരെ വായിച്ചതല്ലാം ഗള്ഫില് ജീവിക്കുന്നവരുടെ കഷ്ടപാടുകളെ കുറിച്ചുള്ളവ ആയിരുന്നു. കഥയുംകവിതയായും പലതും വായിച്ചു. പക്ഷെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗള്ഫിലേക്ക് കെട്ടുതാലി പണയം വെചുള്ള ഒഴുക്ക്നില്കുന്നില്ല. രണ്ടര മാസ്സത്തെ ഗള്ഫ് ജീവിതത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു കുറിപ്പ് ഞാന് ഇവിടെ എഴുതട്ടെ. എന്റെപ്രിയ സുഹൃത്ത് ഇതു ബ്ലോഗില് ഇടാം എന്ന് ഏറ്റു.
എന്റെ പേര് സതീശന്, ഞാനൊരു Mason ആണ് (മേസ്തരി പണി) കേരളത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തുള്ള ഒരുഗ്രാമത്തില് ജീവിക്കുന്നു. പെട്ടന്ന് ഞാനും കേട്ടു ഒരു കുളിരും വാര്ത്ത. Saudi Arabia എന്ന രാജ്യത്തേക്ക് പലലുള്ള പണിക്കാരെ വേണം. 8 മണിക്കൂര് ജോലിക്ക് 800 റിയാലും പിന്നെ over time ആവിശ്യം പോലെ. ഏജന്റിന്റെ കഥാപ്രസംഗം പറയുംപോലെ ഒഴുക്കുള്ള വാചകത്തില് ഞാനും വീണു. പിന്നെ ഒരു മരണപാച്ചില്ആയിരുന്നു. 55,000 രൂപ agent നു കൊടുത്തു. പിന്നെ മെഡിക്കല്, Mumbai ക്കുള്ള യാത്രചിലവ് എന്ന് വേണ്ടരൂപ രണ്ടു ആഴ്ചകൊണ്ട് പൊട്ടി. അങ്ങനെ ഞാന് ഉള്പടെ Electrician, plumper, Mason, Carpenter, Helper, തുടങ്ങിയ ആദ്യ ഗ്രൂപ്പ് വിമാനത്തില് കയറി. ഇതു പറന്നപ്പോള് ആണ് മനസ്സിലയത്വിചാരിച്ച പോലുള്ള സുഖം ഒന്നും ഇല്ലാന്ന്. ഇതിലും എത്രയോ സുകവാണ് നമ്മുടെ ഓട്ടോ റിക്ഷയില് ഉള്ളയാത്ര. ഫോര് ജനങ്ങളെ കാണാം. ഏതായാലും Dammam Air Portil രാവിലെ ഏതാണ്ട് 9 മണിക്ക് എത്തി. നമ്മുടെ നാടിലെ ചന്തയില് കറങ്ങി തിരിയുന്ന പട്ടികളെ നമ്മള് കാണുന്നതിലും താഴ്ന നിലവാരത്തിലുള്ളരീതിയില് ആണ് വിമാനത്താവളത്തിലെ ജോലിക്കാര് ഞങ്ങളോട് പെരുമാറിയത്. ഏതായാലും ഒരു വിധംവെളിയില് ഇറങ്ങി ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാന് വന്ന വണ്ടിയില് കയറി. വണ്ടി മുന്പോട്ടു പോയപ്പോള്ഒരുമാതിരി ചൂട് കാറ്റ് മുഖത്തോടു അടിച്ചു കയറി. മലയാളി ആയ ഡ്രൈവര് പറഞ്ഞു പുഴുക്കല് തുടങ്ങിയെന്നു. പുഴുക്കലിന്റെ അര്ഥം മനസ്സിലയില്ലെങ്കിലും ഒന്ന് മനസ്സിലായി നമ്മുടെ നാടിലെ വിളയാത്ത വാഴ്കുല ഈവണ്ടിയില് വെച്ചാല് മതി അര മണിക്കൂര് കൊണ്ട് പഴുത്തു കിട്ടും. നമ്മുടെ ചൂളയില് ഇത്രയും ചൂട് ഇല്ല.
trade 60, 000
ഏതായാലും ഒരു വിധം കമ്പനിയില് എത്തി. ഒരു അറബി വന്നു എന്തക്കയോ പറഞ്ഞു (നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ആടിനെചേര്പ്പിക്കാന് ചെല്ലുമ്പോള് ആനാട് മുരുമുര്ക്കുന്നതു പോലെ) അറബിയില് എഴുതിയ പേപരില് തള്ള വിരല്പതിപിച്ചു. ഞങ്ങളെ വാട എടുക്കുന്നു എന്ന് അറിയിക്കാന് ആയിരിക്കും അറബി തലയില് ഇടുന്ന തുണി എടുത്തുമൂക്ക് കെട്ടി. അല്പം കഴിഞ്ഞു ഒരു മലയാളി വന്നു ( Camp Boss) എന്നെയും കൊല്ലക്കാരന് തോമസ്സിനെയുംഒരു മുറിയില് ആക്കി. ഒരു ചെറിയ മുറിയില് ആറു കട്ടില് അതും രണ്ടു നിലയുള്ള കട്ടില്. ഞാനും തോമസ്സുംഓരോ കട്ടിലിന്റെ മുകളില് സ്ഥാനം പിടിച്ചു. സഹമുറിയന് മാരുടെ പല ഡെസിമല് ഉള്ള സഹിക്കാന് വയ്യാത്തകൂര്ക്കം വലി കാരണം നേരം വെളുക്കാന് ആയപ്പോഴാണ് ഉറക്കം വന്നത്. പലപല ശബ്തത്തില് ഉള്ള അലാറംകേട്ട് ഞെട്ടി ഉണര്ന്നു. "എന്താ പണിക്കു പോകുന്നില്ലേ". ഒരു സഹമുറിയന്. "എവിടാ ചേട്ടാ കുളിമുറി" ഞാന്ഭവ്യതോടെ ചോദിച്ചു. "എന്താ കല്യാണത്തിന് പോകുന്നോ കുളിച്ചിട്ടു". ഏതാണ്ട് 200 പേര്ക്ക് 8 കക്കൂസ് ആണ്ഉള്ളത്. എല്ലായിടത്തും Q. കൂടുതലും മലയാളി മുഖങ്ങള് ആണ് കാണുന്നത്. ചിലര് നമ്മളെ അടിക്കാന് വരുന്നപോലെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നു. ആഹാരം വാങ്ങാനും കുറെ നേരം നിന്നു. നമ്മുടെ നാട്ടില് നിരോധിച്ച കവറില് ആണ്വാങ്ങുന്നത്. ആഹാരത്തിന്റെ വാട കേട്ട് എനിക്ക് ഓക്കാനം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തരുന്നത് വാങ്ങിക്കോണം, കുറ്റം പറഞ്ഞാല് സാലറി കട്ടിങ്ങും ചിലപ്പോള് അടിയും കിട്ടുവെന്നു പിന്നാണ് അറിഞ്ഞത്. ഏതായാലും എല്ലാംകഴിഞ്ഞു വന്നു വണ്ടിയില് കയറി. പുതിയ കെട്ടിടം പണി നടക്കുന്നിടത്ത് വണ്ടി നിര്ത്തി. ഫൌണ്ടേഷന്എടുക്കുന്നതെ ഉള്ളു. ഫോര്മാന് എന്നാ ഒരാള് വന്നു ഷവല് തന്നിട്ട് കുഴി എടുക്കാന് പറഞ്ഞു. വെയില് മൂത്തു. ഏതാണ്ട് 48 Degree ചൂട്. നില്ക്കാനും ഇരിക്കാനും വയ്യ. അടുത്ത് നിന്ന ആള് പറഞ്ഞു അറബി വരും വെറുതെനില്ക്കുന്നത് കണ്ടാല് ചിലപ്പോള് അവന് പിടിച്ചു തള്ളുകയും അടിക്കുകയും ചെയ്യും. എബ്രഹാം ലിങ്കണ്അടിമ കച്ചവടം നിര്ത്തല് ആക്കിയതല്ലേ. ഞാന് ഓര്ത്തു. ഇതാണോ ഗള്ഫ് ജീവിതം, ഇവരാണോ നാട്ടില്വരുമ്പോള് അത്തറും പൂശി കണ്ണാടിയും വെച്ച് നടക്കുന്നത്. കഷ്ടം. ഇവരാണോ ഗള്ഫുകാര് എന്നാ പേരില് ഉയര്ന്നപഠിപ്പുള്ള പെണ്കുട്ടികളെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നത്. എവിടെ നോക്കിയാലും മരുഭൂമി. അല്പം തണല് എങ്ങുംഇല്ല. കത്തുന്ന സുര്യന്. ഭൂമി തിളച്ചു മറിയുന്ന ചൂട്. പൊടി കാരണം അടുത്ത് നില്ക്കുന്നവരെ പോലും കാണാന്വയ്യാത്ത അവസ്ഥ.
ഒരു മാസ്സം കഴിഞു സാലറി കിട്ടിയപ്പോള് ആണ് അറിഞ്ഞത് ശാപാട് കാശ് ഉള്പെടെയാണ് 800 റിയാല്. കിട്ടിയത് 600 റിയാല്. ഇതിന്റെ രണ്ടു ഇരട്ടി എന്റെ നാട്ടില് എനിക്കും കിട്ടും. അതും രാവിലെ കുളിച്ചുചന്ദനകുരിയും ഇട്ട് മൂന്ന് കുറ്റി പുട്ടും അതിന്റെ പഴവും കഴിച്ചു ആണ് നാട്ടില് പണിക്കു പോകുന്നത്. ദാഹിക്കുമ്പോള് എല്ലാം കരിഞ്ഞാലി വെള്ളം തരാന് ആള്ക്കാര്. വയ്കിട്ടു പണിയും കഴിഞ്ഞു പുഴയില് നീന്തികുളിച്ചു നാല് പൊറാട്ടയും ഇറച്ചിയും കഴിച്ചു വീട്ടില് വരുന്ന ഞാന് പൊന്ന് ഇരിക്കുമ്പോള് മുക്കുപണ്ടംതേടിപോയ വിഡ്ഢി ആണെന്ന് മനസ്സിലായി. കുറഞ്ഞത് രണ്ടായിരം റിയാല് എങ്കിലും മാസ്സം കിട്ടാതെ ഈ നാകൊള്ളാത്ത കാലാവസ്ഥയില് തുടര്ന്നാല് ജീവിതം മാത്രവല്ല ആരോഗ്യവും നശിക്കും ഒന്നാമത് ശെരിക്കു ഉറക്കംഇല്ലതയും വെയിലും കൊണ്ട് ഞാന് ചാവാറായി. ശമ്പളം കിട്ടിയ പകുതിയും എന്നെ വിട്ട ഏജന്റിനെ വിളിച്ചുതീര്ത്തു. അവസാനം കൂട്ടുകാര് വഴി കൊട്ടേഷന് ച്ചു. നാട്ടിസംഘത്തെ പിടിലെ എന്നെ വിട്ട ട്രാവല് അടിച്ചുതകര്ത്തു തീ ഇടാതിരിക്കാന് 15 ദിവസ്സം സമയം കൊടുത്തു കൊട്ടഷന് സംഗം. അങ്ങനെ ഏതായാലും ഞാന്ജീവന് കൊണ്ട് നാട് പിടിച്ചു. 38, 000 രൂപ തിരികെ കിട്ടി. 5,000 രൂപ കൊട്ടഷന് ഗ്രൂപ്പിന് കൊടുത്തു. ബാക്കികാശിനു മൂന്ന് പശുവിനെ വാങ്ങി. നമ്മുടെ സുന്ദരമായ കാലാവസ്ഥയില് ഉള്ള പണി. ദിവസ്സം 350 രൂപ കിട്ടും. അതായതു 25 ദിവസ്സം പണിക്കു പോയാല് 8,750 രൂപ. 25 ലിറ്റര് പാല് ദിവസ്സവും. 25 x 20 = 500. ദിവസ്സംരൂപയുടെ പാല്. 500 x 30 = 15,000 രൂപ മാസ്സം. പകുതി ചെലവ് കഴിച്ചാല് 7500 രൂപ. സര്ക്കാര്എപ്പോള് ശ്കീര കര്ഷകര്ക്ക് പെന്ഷനും എര്പടുത്തി. മാസ്സം ഏതാണ്ട് 8, 000 രൂപയുടെ പാല്. ഞാനുംശ്യാമും അന്സാരിയും കൂടി പാട്ടത്തിനു എടുത്ത സ്ഥലത്ത് 2,000 വാഴ നാട്ടു. ഈ വരുന്ന ഓണത്തിന് വെട്ടാം. 2, 50,000 രൂപയാണ് വിറ്റുവരവ് കണക്കാക്കുന്നത്. വാഴയുടെ ഇടയില് മരച്ചീനി 1200. 25,000 രൂപയുടെമരച്ചീനി കിട്ടും. കൃഷി ഓഫീസര് 2,500 വാഴകുട്ടി 4 രൂപ നിരക്കില് ബുക്ക് ചെയ്തു. പിന്നെ വാഴയുടെ ഇടയില്ചേന, പാവല്, വെള്ളരി, പടവലങ്ങ എന്ന് വേണ്ട ഒരുവിധപെട്ട പച്ചക്കറികള് എല്ലാം ഉണ്ട്. വാഴതോട്ടത്തിന്റെഇടയിലുള്ള കാവല് പുരയില് വെച്ചുള്ള പുഴമീന് വറത്തതും കൂടിയുള്ള ചെത്ത് കള്ള് കുടിയും ഇടക്കകിടെക്ക്. ഇതിനെല്ലാം ഉപരി ഈ വാഴത്തോട്ടത്തില് കൂടി നടക്കുമ്പോള് കിട്ടുന്ന സന്തോഷം, നാട്ടിലെ ഓണം, ഉത്സവം ഇവഈ ഭൂമിയില് എവിടെ കിട്ടും. ഗള്ഫിലെ രണ്ടര മാസ്സം ഞാന് എന്നോ ചെയ്ത പാപത്തിന്റെ ഫലം ആണെന്ന്കരുതി ഞാന് ഓര്ക്കാരെ ഇല്ല. ഗള്ഫില് കിട്ടുന്നതിന്റെ മൂന്ന് ഇരട്ടി ഇപ്പോള് കിട്ടുന്നുണ്ട്. വേണ്ടത് മനസ്സ്മാത്രം.
500
മേല് പറഞ്ഞ പേരുകളും സ്ഥലങ്ങളും കാര്യ അറിയിപ്പിന് വേണ്ടി മാത്രം ഉപയോഗിച്ചതാണ്
again a letter ..real story..
